Obejrzyj film online! Za darmo, legalnie i bez ściągania na własny komputer! |
Wyszukaj film w naszym serwisie:
Twoja wyszukiwarka
|
Carandiru - to nazwa zakładu czasowego zatrzymania, gdzie przebywali przestępcy z całej Brazylii
oczekujący na rozprawę. Zatrzymani nie byli oficjalnie skazani, ale latami czekali na udowodnienie winy i proces.
Film Babenki opowiada historię buntu, który wybuchł w więzieniu w 1992 roku. Według oficjalnych danych
zginęło wtedy 111 więźniów, ale ranny nie został żaden funkcjonariusz. W 2002 Carandiru przestało istnieć,
8 grudnia roku mury więzienia zostały zburzone.
Filmowa historia opowiedziana została z perspektywy Drauzio Varelli - lekarza, który przez 14 lat pracował
w Carandiru, film powstał na postawie jego książki, która jest autentycznym zapisem zdarzeń z tamtego okresu.
Varelli pośrednio pełni dla swoich podopiecznych rolę terapeuty, jest lekarzem nie tylko ciał, ale i dusz.
Rrozmawia ze swoimi więźniami, radzi im, stara się łagodzić konflikty, a rozmaite typy spod ciemnej gwiazdy
chętnie opowiadają mu historie ze swojego życia, jedną dziwniejszą od drugiej.
A jest ich w Carandiru niemało, oglądamy między innymi przypadek dwóch przyjaciół, którzy znają się od dziecka
i próbują rozwiązać dawne konflikty, dealera narkotyków który utrzymuje kontakty z dwiema kobietami, nie
potrafiąc z żadnej zrezygnować, ojca 18 dzieci, który próbuje napisać list do córki, bo ta nigdy nie miała okazji
go poznać, czy dwóch mężczyzn którzy kochają się i postanawiają wziąć ślub.
Nie da się nie zwrócić uwagi na zamierzoną groteskowość niektórych postaci i ich problemów. Carandiru to film
tragiczny, grający na emocjach, który jednocześnie ma w sobie wiele komizmu sytuacyjnego.
Film ma wielu bohaterów i choć są to złoczyńcy wyjęci spod prawa, to reżyser zadbał o to, aby przede wszystkim
pokazać ich ludzkie oblicze. Babenco nie stara się oceniać i wartościować, świadomie rezygnuje z komentarza
na rzecz chłodnego relacjonowania. Więźniowie opowiadają o tym co przeżyli, mówią o masakrze. Para-dokumentalna
formuła, na którą zdecydowali się twórcy dodatkowo wzmaga realizm filmowego obrazu.
Film realizowano z ogromnym rozmachem, w niektórych scenach brało udział ponad 1000 statystów. Zdjęcia
kręcono w Sao Paulo w tak zwanym więziennym hipodromie, w celach Carandiru oraz w studio. Produkcja
obrazu zajęła 3 lata.
Wato przyjrzeć się tej rzeczywistości, w której obowiązują niepisane prawa, jak zakaz korzystania z toalety
w określony godzinach, czy patrzenie na kobiety odwiedzające współwięźnia, gdzie sprawiedliwość wymierza
silniejszy, gdzie płaci się życiem za swoje błędy. Carandiru to barwna opowieść o świecie którego już nie ma.
Oglądamy Carandiru, gdzie w ekstremalnych warunkach przebywa 8 tysięcy ludzi, chociaż miejsca jest dla najwyżej
3 tysięcy. Więźniowie żyją w warunkach przeczących wszelkim normom sanitarnym, dziesiątkowani przez AIDS
i inne choroby. Łamanie prawa jest tu codziennością. Właściwie trudno powiedzieć, że strażnicy pilnują kogokolwiek,
bo to więźniowie ustanawiają prawo i postępują według narzuconych sobie, niepisanych zasad.
Jeżeli któryś z filmów nie otwiera się poinformuj nas o tym wpisując komentarz do niego. Spróbujemy to naprawić w ciągu najbliższych godzin.